Battle Princess Madelyn

princess
princessprincess3
قیمت رایج: 9,000 تومان قیمت ما: 9,000 تومان

Battle Princess Madelyn

بازی Battle Princess Madelyn، با ضعف‌های جدی‌اش فقط و فقط می‌تواند برای گیمرهای قدیمی‌تری که از تجربه‌ی بازی‌های ادونچر بزرگ کلاسیک همچون Ghouls 'n Ghosts لذت برده‌اند، تجربه‌ای نوستالژیک و شیرین را به ارمغان بیاورد.

 
بازی حتی با همه‌ی اشکالاتش، باز هم در برآورده کردن اکثر قول‌هایی که به مخاطبان محوری‌اش داده بود، شکست نمی‌خورد

همین که در روزگار پر شدن منطقی بازار با بازی‌هایی که اکثرشان می‌خواهند بهترین گرافیک‌های فنی را یدک بکشند، استودیو .Causal Bit Games Inc پروژه‌ای مستقل که سرمایه‌اش را از حمایت‌های مردمی انجام‌شده در کیک‌استارتر به دست آورده بود، به بازآفرینی حس شیرین تجربه‌ی بازی‌های کلاسیک در فرمتی داستانی اختصاص داده است، کاری می‌کند که سازندگان Battle Princess Madelyn را در اولین قدم ستایش کنیم. به خاطر خلق اثری که حداقل به مذاق قدیمی‌ترها خوش خواهد آمد و در بسیاری بخش‌ها، فکرشده و معنی‌دار، جلو می‌رود. Battle Princess Madelyn یکی از آن آثار معدود دنیای ویدیوگیم است که اشکالات متعددشان ابدا به گونه‌ای نیستند که جامعه‌ی هدف بازی را به شکل جدی آزار دهند. به این معنی که در عین عدم امکان چشم‌پوشی از آن‌ها، بازی با رنج بردن از تک‌تک‌شان، باز هم به سختی در برآورده کردن قول‌هایی که به مخاطبان محوری‌اش داده است، شکست می‌خورد.

Battle Princess Madelyn، به ساده‌ترین بیان ممکن چیزی نیست جز ارائه‌دهنده‌ی تجربه‌ی بازآفرینی‌شده‌ی بازی‌های کلاسیکی همچون Strider و صد البته سری Ghouls 'n Ghosts یا همه‌ی بازی‌های آرکید دیگری از کمپانی کپکام که در ژانر ادونچر دوبعدی طبقه‌بندی می‌شدند. این تمرکز سازندگان اثر روی ارائه‌ی حس و حال همان ویدیوگیم‌ها، به قدری جدی بود که فرم گرافیکی بازی هم با پیروی از ساختار شانزده بیتی همان محصولات خلق شده است. تا جایی که برخلاف آثاری همچون بازی فوق‌العاده‌ی Celeste که در عین پیروی کم‌وبیش از همین تصویرسازی‌ها، موقع نمایش دیالوگ‌ها یا نشان دادن تصویر شخصیت بیان‌کننده‌ی جملات، طراحی‌های گرافیکی به روزی را یدک می‌کشید، این‌جا در تمامی قسمت‌های اثر، همه‌چیز با گرافیک فنی همان محصولات کلاسیک ظاهر می‌شود. چون Battle Princess Madelyn، می‌خواست قبل از هر چیز، مثل یک بازی ساخته‌شده در اواخر دهه‌ی هشتاد یا اوایل دهه‌ی نود میلادی در سبک خودش باشد که برای کنسول‌های نسل هشتمی و رایانه‌های شخصی امروزی منتشر می‌شود. هدفی که یقینا انجام صد در صدی آن احتیاج به حضور چنین ویژگی‌هایی در بازی داشت. یعنی دسته‌ای از موارد که خیلی‌های‌شان، به هیچ عنوان توجیه اقتصادی ندارند و با این که هرگز نمی‌توان از آن‌ها در قالب یک اشکال یاد کرد، به شکلی انکارناپذیر جامعه‌ی مخاطبان Battle Princess Madelyn را محدود می‌کنند.

ولی یکی از مهم‌ترین نقاط قوت بازی، پرجزئیات ظاهر شدن و جذابیت تصویری‌اش در تمامی بخش‌ها با همین گرافیک سنتی و به خصوص است. در حقیقت خالقان Battle Princess Madelyn به هیچ عنوان از فرم بصری پرشده از احساس نوستالژی‌شان سوءاستفاده نکرده‌اند و در آفرینش همه‌ی المان‌های تصویری، اعم از محیط‌ها، اشیا، افکت‌ها و از همه مهم‌تر دشمنان، سنگ تمام می‌گذارند. بازی همیشه با وارد کردن‌تان به لوکیشن‌های جدید، با تصویرسازی‌هایش حس به خصوصی را تحویل‌تان می‌دهد و یکی از جدی‌ترین نکات دوست‌داشتنی مبارزاتش هم قرار گرفتن مخاطب در دل آن‌ها مقابل دشمنانی به شدت متفاوت با یکدیگر است. از همه بهتر هم این که چه در حالت آرکید و چه در حالت داستانی، Battle Princess Madelyn از منظر بصری به تکرار نمی‌افتد و همیشه چشمان‌تان را با رنگ‌بندی‌های متفاوت و به خصوص، نوازش می‌دهد. البته به شرطی که با ماهیت تصویرسازی‌هایش مشکلی نداشته باشید. چون اگر این‌گونه باشد و نتوانید حس مثبتی نسبت بین خودتان و مدل کلاسیک گرافیک فنی‌اش برقرار کنید، ساخته‌ی .Causal Bit Games Inc به واضح‌ترین بیان ممکن، ابدا یک اثر مناسب برای شما نیست.

موسیقی‌ها و صداگذاری‌های Battle Princess Madelyn نیز با آن که یقینا به اندازه‌ی گرافیک فنی و هنری بازی در القای بی‌نقص حس‌وحال ساخته‌های کلاسیکی که اثر از آن‌ها الگو گرفته است، موفق نمی‌شوند، اما باز هم ابدا نمی‌توانند در جایی دور از نکات مثبت آن قرار بگیرند. موسیقی‌هایی که البته سازندگان به شما امکان شنیدن‌شان با فرمت به‌روزشده یا دقیقا همانند همان بازی‌های کلاسیک را می‌دهند و همین آزادی عمل مخاطب در شکل دادن تجربه‌اش به کمک آن‌ها، یکی از بهترین ویژگی‌های‌شان به حساب می‌آید. اما مثل اکثر عناصر دیگر بازی، آن‌ها هم فقط در بخش آرکیدِ Battle Princess Madelyn جذب‌کننده جلوه می‌کنند و وقتی به وضعیت خسته‌کننده‌ی تلاش مخاطب برای به پایان رساندن قسمت‌هایی از بخش داستانی بازی می‌رسیم، نشان می‌دهند که حداقل نمی‌توانند بار زمین افتاده توسط بخش‌های دیگر در حفظ شیرینی بازی به دوش بکشند.